« اللهم انى اعوذبك و الوذ اليك عليك اتوكل فاصرف عنى شرما رايت وقنى شر ما قضيت ياراد البلاء و دافع القضاء و شامل العطاء » . و اظهار نكند و با كس سخن نگويد و صدقه دهد و در دعا و عبادت كوشد تا حق تعالى بلا را دفع گرداند و معبر بايد كه عالم و عاقل و پرهيزكار بود و راستگوى باشد و افشاى سر نكند و پيوسته از حق تعالى هدايت و معاونت طلبد تا آنچه از اسرار غيب خبر دهد منهاج حق و سنن صواب باشد . و چون بيننده خواب بر او عرضه كند او بگويد خير لنا و شر لاعدائنا و نام او بپرسد چه بسيار خواب باشد كه بنام تعبير بايد كرد همچو محمّد و احمد و محمود و سعيد و سالم و غانم و مانند آن و صنعت او هم بپرسد تا تعبير به قدر همت و منزلت و پيشه و كار و حال او كند و بپرسد كه خواب در روز ديده يا شب چه اگر در روز ديده باشد يا نزديك روز اثر زودتر باشد و از حال مزاج و غذا و هوا و مسكن و جاى خواب و بالين همه سؤال كند و عادت قدماى عرب چنان بودى كه چون كسى خواب بر ايشان عرض كردى هر چه نظر ايشان در آنساعت بر او افتد از بهايم و طيور و امتعه كه آن را بفال گرفته‌اند تعبير كردندى . فصل دوم در ديدن تجلى نور ايزدى و روحانيات و انبياء و اولياء و سلاطين و ملوك و جن و شياطين و قيامت و حساب و كتاب و بهشت و دوزخ و مانند آن . اگر بخواب بيند كه نور حق جل و علا بر او تجلى كرد كار او در دين و دنيا نيكو شود و در آن موضع كه اين خواب ديده باشد عدل و انصاف و فراخى نعمت بديد آيد . اگر بيند كه حق تعالى او را حساب مىكند شادى به او رسد اگر مسافر باشد بسلامت و خوش دلى به خانه باز آيد چنان كه بگويد :